ව්යාඝාතනයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. ගැටුම ; හැපීම.2. බාධකය ; අවහිරය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1477 ← ව්යාඝාතදෝෂය ව්යාඝාතය →