වෙචිත්තvecittaසුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයන. සිතේ කලබල ගතිය, නොසන්සුන් සිත. (පි. 482)සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 839 ← වෙචිකිච්ඡී වෙජ →