ශ්රැත බුද්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති පුද්ගලයා ; බොහෝ ධර්මය උගත් පුද්ගලයා ; බහුශ්රැතයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1619 ← ශ්රැත ශ්රැතමය ඥානය →