ශ්රී සෞභාග්යයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. යස ඉසුරෙන් සම්පන්න බව ; සම්පත්තියෙන් ආඪ්ය බව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1620 ← ශ්රී සමෘද්ධිය ශ්රීකර →