සංඝට්ටිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. එකිනෙක ගටන ලද ; මනා ලෙස ගැටුණු ; තද ගැටීමෙන් ඇති වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1656 ← සංඝට්ටනය සංඝට්ටිත භංගය →