සුප්රතීතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ඉතා ප්රසිද්ධ ; මැනවින් දන්නා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1836 ← සුප්රතිෂ්ඨිතිභාව සුප්රබුද්ධ →