සුපුල්සරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. මනා සේ පිපුණු නෙළුම් මල ; මැනවින් විකසිත වූ පද්මය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1837 ← සුපුල් සුපුෂ්පිත →