සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1616
ශලාකාව
1. නා. ශල්‍යකර්ම සඳහා ගනු ලබන තුඩක් ඇති උපකරණය ; ලොහොකූර.
2. නම් ලියන පත ; සීට්ටුව.
3. කූර ; තෙලිකූර ; ඉරටුව ; දණ්ඩ.
4. ස්ත්‍රී කේශර දණ්ඩ.
5. ගොබය ; මුදුන් කොටස.
ශව ආලාත
නා.ප්‍ර. මිනී දවන සොහොනෙහි ගිනි පෙනෙල්ල.
ශවය
නා. මළ මිනිය ; මෘත කලේබරය ; ශව ශරීරය.
ශවර
නා.ප්‍ර. අශිෂ්ට ජාතියක් ; වැදි ජන වර්ගයක්.
ශවල
නා.ප්‍ර. ශරීරයෙහි හටගන්නා කබර ; කළු, සුදු ලප ; හමේ හටගන්නා පුල්ලි.
ශවාලාතෝපමයා
[ශව + ආලාත + උපමයා]
නා. සොහොනෙහි ගිනි පෙනෙල්ලක් වැනි පුද්ගලයා ; පාපී පුද්ගලයා.
ශශ
නා.ප්‍ර. හාවා ; ශශකයා.
ශශ කලංකයා
නා. සාවාගේ කැළල ඇත්තා ; චන්ද්‍රයා.
ශශ ලාංඡනය
නා. හාවකුගේ සලකුණ.
ශශධර
නා.ප්‍ර. සාවකුගේ සලකුණ දරා සිටින්නා ; චන්ද්‍රයා.
ශශවිෂාණය
නා. හා අඟ ; සිදුවිය නොහැක්කක් බව හැඟවීම සඳහා යෙදේ.
ශශාංක
1. නා.ප්‍ර. හඳ ; චන්ද්‍රයා.
2. කපුරු.
ශශාරි
නා.ප්‍ර. හාවන්ගේ සතුරා, බකමූණා.
ශශිකර
නා.ප්‍ර. සඳරැස් ; චන්ද්‍රරශ්මිය.
ශශිප්‍රභා
1. නා.ප්‍ර. සඳරැස් ; චන්ද්‍ර කාන්තිය.
2. සුදු නෙළුම්.
ශශිප්‍රිය
නා.ප්‍ර. නිල් මහනෙල්.
ශස්ත
වි. ප්‍රශස්ත ; උතුම් , වාසනාවන්ත.
ශස්ත්‍ර වින්‍යාසය
නා. සිවු සැට කලාවලින් එකක් වන සැත් සෑදීම ; අවි සම්පාදනය ; ආයුධ සකස් කිරීම.
ශස්ත්‍ර ශාස්ත්‍ර
නා.ප්‍ර. ආයුධ ශිල්පය හා විද්‍යාව.
ශස්ත්‍ර සංවර්තය
නා. කල්පය විනාශයට පත් කරන කාල තුනෙන් එකක් ; ආයුධවලින් කපා කොටා ගැනීමෙන් වැනසෙන සංවර්තය.
ශස්ත්‍රක
නා.ප්‍ර. ශරීර අභ්‍යන්තරය ආයුධයකින් කපන්නාක් වැනි වේදනාව ගෙන දෙන වණය.
ශස්ත්‍රක්ෂතයය
නා. ආයුධයකින් ඇති වූ තුවාලය.
ශස්ත්‍රපදය
නා. ආයුධයකින් කැපූ තැන ; සැත් පහරින් ලකුණු වූ තැන.