සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 285
ඊඋරය
නා. ඊතල දමන කොපුව නොහොත් උරය; හියවුර.
ඊක්ෂණය
නා. බැලීම; බැල්ම.
ඊකොපුව
නා. හී කොපුව; ඉයොර.
ඊගහ
1. නා. ඊය; ශරය.
2. නා. තොවිල්වල දී යකැදුරන් විසින් භාවිතයට ගන්නා යකඩ කැබැල්ලක ගසාගත් වේවැලක් වැනි කෝටුව.
ඊඝ
නා.ප්ර. උපද්රවය; උවදුර.
ඊචපළම්
(කථා.) නා.ප්ර. රටඉඳි.
ඊටිය
1. නා. දමා අනින හෝ දමා ගසන ආයුධයක්; හෙල්ල; තෝමරය; ලංසය.
2. නා. හෙණ්ඩුව.
ඊතණ
නා. බහු වාර්ෂික තෘණ වර්ගයක්; තණ පස් මුල්වලින් එකක්; ලද පස්මල්වලින් එකක්.
ඊතයිල් මද්යසාරය
නා. සීනි ද්රාවණ පැසවීමෙන් සාදා ගන්නා මද්යසාරය.
ඊතර
නා. පදාර්ථ ඇති හෝ නැති වර්ණ රහිත සැහැල්ලු ද්රවයක්.
ඊතලය
නා. ඊය; හීය; ශරය.
ඊති
1. නා.ප්ර. උපද්රවය; ව්යසනය.
2. නා.ප්ර. සවැදෑරුම් සස්ය උපද්රව; තද වැසි, නියං, පළඟැටි, මී, ගිරා, සහ පරසතුරු ආක්රමණ යන සයයි.
ඊතේන්
(පාරිභා.) නා.ප්ර. ගඳක් හෝ පාටක් හෝ නැති වායුවක් (=ethane).
ඊදණ්ඩ
නා. ඊයෙහි කඳ; ඊය.
ඊදිස
වි. මෙවැනි; මෙබඳු.
ඊදෘශ
වි. මෙබඳු.
ඊදොලුව
නා. දෝලා විශේෂයක්.
ඊන
වි. හීන; පහත්; නීච; අධම.
ඊනයා
නා. නීචයා; අධමයා.
ඊනියා
1. වි. ඒ හා සමාන; එවැනි; එබඳු; එවැනි ගුණාදියෙන් යුක්ත.
2. වි. මවා පෑමෙන් යුක්ත; ව්යාජ.
ඊප්සාව
නා. ලබා ගනු කැමැත්ත; ඉච්ඡාව; ආශාව.
ඊප්සිත
වි. ආශා කරන ලද; කැමති වන ලද; ප්රාර්ථිත.
ඊප්සිත කර්මය
නා. (ව්යාක.) කර්තෘ විසින් ආශා කරන ලද ක්රියාවක් හා යෙදුණු කර්මය.
ඊප්සිතය
නා. කැමති වූ දෙය; ප්රාර්ථිතය.