අවිඤ්ඤුaviññuසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. කාරණාකාරණ නොදත් තැනැත්තා; අඥාන පුද්ගලයා.සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයපු. අඥානයා, මෝඩයා, ජඩයා. (පි. 107)සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 182 සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 145 අවිඤ්ඤූ ← අවිඤ්ඤාපිතත්ථ අවිඤ්ඤුතා →