ආකුඤ්චිතākuñcitaසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මඳක් නැමුණු; වකුටු වූ; වක්ර වූ.සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයති. අකුලන ලද, වකුටු කළ. (පි. 118)සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 207 සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 162 ← ආකුඤ්චය ආකුමාර →