තනිපංගුවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයක්රි.වි. හුදෙකලා ව; තනි ව; තනියම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 710 ← තනිපංගලමේ තනිපට →