නිර්යාණාවරණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නිවන්මඟ අවුරන; නිවනට බාධා කරන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 935 ← නිර්යාණ නිර්යාත →