නිසුnisuසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ඇසුරු කළ; ආශ්රයෙහි වාසය කරන; නිශ්රිත.සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය√ භු. සිඤ්චනෙ, ඉසීමෙහි, නෙසති, ඉසී. (පි. 342)සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 957 සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 560 ← නිසීදිය නිසුම්භති →