පාණී
pāṇī
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
පු. අත; අත්ල; අතේ අග කොටස; ප්රාණියා; සත්වයා.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
පු. හස්තය, සත්වයා, බිම් සිලුටුකිරීමට සාදන දාරුමය හස්තය. (පි. 382)
Digital Pāḷi Dictionary
- pāṇī 1.1 masc living being [pa + √an > ān + a + *ī pāṇa + ī]
- pāṇī 2.1 adj in hand; with; carrying [pāṇi + ī]