භවන්තගූ
bhavantagū
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
3. භවයේ කෙළවරට ගිය; සසරින් එතෙර වූ.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
භවයාගේ කෙළවරට පැමිණි තැනැත්තා, රහත්හු. (පි. 406)
Digital Pāḷi Dictionary
- bhavantagū adj [bhava + antagū]
bhavantagū
3. භවයේ කෙළවරට ගිය; සසරින් එතෙර වූ.
භවයාගේ කෙළවරට පැමිණි තැනැත්තා, රහත්හු. (පි. 406)