මුදුන
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. නා. (ප්රාසාද, පර්වත ආදියෙහි) ඉහළ ම මතු තලය; මස්තකය ; කොත.
2. හිස; සිරස.
3. අකුරු උපදින තැන්වලින් එන එකක් වන උඩුතල්ල.
4. ප්රධානත්වය ; ආධිපත්යය ; මුල් තැන.
අක්ෂර වින්යාස ශබ්දකෝෂය
නා. මස්තකය; උස් තැන (සං. මූර්ධන්)
සිංහල ඉංග්රීසි ශබ්දකෝෂය
1. n. acme
2. n. apex
3. n. capital
4. n. climax
5. n. crest
6. n. crown
7. n. culmination
8. n. height
9. Psy. peak
10. Aes. pinnacle
11. Civ. ridge
12. n. summit
13. n. top