සෙඛ
sekha
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
පු. ඉගෙන ගන්නා; පිළිපදින්නා; පුහුණු කරන්නා; රහත් මග හැර ඉතිරි මාර්ගඵල ලැබූ පුද්ගලයා.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
පු. හික්මීම සහිත පුද්ගලයා, රහත් ඵලය හැර ඉතිරි මගපලයන්ට පැමිණි පුද්ගලයා, සප්තවිධ ආර්ය්යයා.
√ භු. සෙචනෙ ඉසීමෙහි, සෙචති, ඉසියි. (පි. 534)
Digital Pāḷi Dictionary
- sekha 1 masc trainee; apprentice; learner; initiate; (comm) seven stages of a noble person before arahantship [√sikkh > sekh + *a]
- sekha 2 adj of a trainee; belonging to an apprentice; of a learner [√sikkh > sekh + *a]