බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 114

ආරක්ඛා

ඉ. ආරක්ෂාව; රැකීම.

ආරකා

නි. දුරදී; දුරින්.

ආරකූට

පු. පිත්තල.

ආරග්ග

න. ඉදිකටු මූනත; බුරුම කටුවේ අග.

ආරග්ගනිත්තුදන

න. ඉදිකටුවෙන් ඇනීම.

ආරඤ්ජිත

3. සූරා තුවාල කල; හූරා ඉරි ගැසූ.

ආරඤ්ඤක

3. වනයෙහි උපන්; වනයෙහි වෙසෙන.

ආරඤ්ඤකත්ත

න. වෙනෙහි වෙසෙන බව.

ආරඤ්ඤික

3. වනයෙහි වසන.

ආරත

3. ඉවත් වූ; වෙන් වූ.

ආරති

ඉ. ඉවත් වීම; වෙන්වීම.

ආරද්ධ

3. නො පසුබට; පටන් ගත්; පරිපූර්ණ කළ.
3. ආරබ්ධ; සතුටු කළ.

ආරද්ධචිත්ත

3. අනුන්ගේ සිත සතුටු කළ; සිත් ගත්.

ආරද්ධවිරිය

3. පටන් ගත් වීර්‍ය ඇති.

ආරද්ධා

පූ.ක්‍රි. පටන් ගෙන.

ආරපථ

පු. ඉදිකටු පාර; මැහුම් පාර.

ආරබ්භ

පූ.ක්‍රි. අරඹයා; නිමිති කොට; පටන් ගෙන.

ආරභති

(ආ+රභ+අ) පටන් ගනී; හිංසා කෙරේ.

ආරභන

න. පටන් ගැන්ම; හිංසාව.

ආරභන්ත

3. පටන් ගන්නා; පටන් ගනිමින්.

ආරභිත්වා

පූ.ක්‍රි. පටන් ගෙන.

ආරම්භ

පු. පටන් ගැන්ම.

ආරම්මණ

න. අරමුණ; සිත පිහිටීමට උපකාර වන රූප ශබ්දාදිය.

ආරා

ඉ. බුරුම කටුව; විදින කටුව.
නි. දුරින්; දුරෙහි වූ.