බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 137

උජ්ජොතික

3. බබුළුවන ලද.

(උජ්ඣ+අ) ඉවත දමයි.

න. දොස් කීම; වරද ගැනීම.

න. දොස් කියවීම; වරද ගැන්වීම.

(උ+ඣෙ+ණාපෙ) දොස් කියවයි.

(උ+ඣෙ+අ) නො සතුටු බස් කියයි.

3. හැර දැමූ.

3. අවඞ්ක; ඇද නැති; ඍජු වූ.

3. ඇද නැති.

3. ඍජු බවට පැමිණි; ක්‍රි.වි. ඇද නැතිව; කෙළින්.
න. කෙළින් යාම.

ඉ. අවඞ්ක බව; ඍජු බව.

3. අවඞ්ක වූ; 3. ‍ ඍජු වූ; 3. කෙළින් පිහිටි.

(උඡි+ංඅ) අවුලා කයි; පිඩු රැස් කරයි.

ඉ. අහර ටික ටික එකතු කිරීම; සිඟීම.

ඉ. ආහාර සෙවීම; පිඬු පිණිස හැසිරීම.

3. නින්දා කටයුතු.

(උ+දහ+අ) උපදී; නගී; නැගිටී.

න. අභිවෘද්ධිය; ඉපදීම; උත්සාහය; නැගිටීම.

3. නැගිටින; නැගිටිමින්.

3. නැගිටිය යුතු.

පූ.ක්‍රි. නැගිට.

නි. නැගිටින්න.

නි. නැගිටින්න.

න. අභිවෘද්ධිය; ඉපදීම; උත්සාහය; නැගිටීම.