බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 391

පච්චක්ඛ

3. ඇස ආදී ඉන්ද්‍රියයන්ට හමු වූ; ප්‍රත්‍යක්ෂ වූ.

පච්චක්ඛකම්ම

න. ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම.

පච්චක්ඛාත

3. අත්හැර දැමූ; ප්‍රතික්ෂේප කළ.

පච්චක්ඛාති

(පති+ආ+ඛා+අ) එපාය කියයි; නැත කියයි; විරුද්ධව කථා කරේ.

පච්චක්ඛාන

න. එපායයි කීම; නැත කීම; ප්‍රතික්ෂේප කිරීම.

පච්චග්ඝ

3. අලුත් වූ; ඉතා වටිනා.

පච්චඞ්ග

න. කුඩා අවයවය.

පච්චත්ථරණ

න. ඇතිරිල්ල; නිදීමට හෝ ඉඳීමට අතුරන වස්ත්‍රය.

පච්චත්ථික

පු. විරුද්ධ කාරයා; සතුරා.

පච්චති

පිසනු ලැබේ; පිසේ; විපාක දුක් විඳියි.

පච්චන

න. කර්මවිපාක විඳීම; පිසනු ලැබීම; විපාකදීම.

පච්චන්ත

3. පැසෙන; පිටිසර පෙදෙස; පිටිසර හට ගත්; පිසනු ලබන; පුද්ගලයන්ට වෙන් වශයෙන් අයත්; විඳින.

පච්චන්තං

.ක්‍රි .වි තම තමා විසින්; වෙන් වශයෙන්.

පච්චන්තදෙස

පු. පිටිසර පෙදෙස.

පච්චන්තවචන

න. කර්තෘ පදය.

පච්චන්තවාසී

3. පිටිසර වැසියා.

පච්චන්තවිසය

පු. ප්‍රත්‍යන්ත දේශය.

පච්චන්තිම

3. ඉතාදුර පිහිටි.

පච්චන්නවචන

න. ප්‍රථමා විභක්තිය.

පච්චනික

3. විරුද්ධ වූ ; පු. සතුරා.

පච්චනුභූත

3. විඳින ලද.

පච්චනුභොති

(පති+අනු+භු+අ) අනුභව කරයි; විඳියි.

පච්චමාන

3. පැසෙන; පැසෙන; පිසනු ලබන; පිසිනු ලබන; විඳින.

පච්චය

පු. ආහාර-වස්ත්‍රාදි දිවි පැවැත්මට උවමනා දෙය; ප්‍රත්‍යය; විශ්වාසය; හේතුව.