බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 589
වචනකර
3. කී දෙය කරන.
වචනක්ඛම
3. කී දෙය ඉවසන.
වචනත්ථ
පු. වචනයේ තේරුම.
වචනපථ
පු. කීමේ පිළිවෙළ.
වචනීය
3. අවවාද කළ යුතු; කිය යුතු.
වච්ච
න. අශුචි; මල.
වච්චකුටි
ඉ. වැසිකිළිය.
වච්චකූප
පු. අශුචිවළ.
වච්චමග්ග
පු. මල මාර්ගය.
වච්චසොධක
පු. අසුචි ගෙන යන්නා.
වච්ඡ
පු. පැටියා; වස්සා.
වච්ඡක
පු. පැටියා; වස්සා.
වච්ඡගිද්ධ
3. පැටියා කෙරෙහි ඇලුණු.
වච්ඡතර
පු. ගොන් නාම්බා; ලොකු වස්සා.
වච්ඡතරී
ඉ. නෑම්බී; වැස්සී.
වච්ඡති
වසන්නේය.
වච්ඡර
න. අවුරුද්ද.
පු. අවුරුද්ද.
වච්ඡල
3. ආලය කරන.
වචා
ඉ. වදකයා.
වචී
ඉ. කථාව.
වචීකම්ම
න. වචනයෙන් කරන දෙය.
වචීගුත්ත
3. වචනය රකින; හික්මුණු කථා ඇති.
වචීදුච්චරිත
න. බොරු කීමේ ආදී වචනයෙන් කරන පව.
වචීපරම
3. කීමෙහි පමණක් දක්ෂයා.