බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 588
වංසජ
3. වශයෙහි උපන්.
වංසවණ්ණ
පු. වෙරළුමිණ; වෛදූර්යය මැණික.
වංසාගාත
3. පරම්පරාවෙන් ආ.
වංසානුපාලක
3. පරම්පරාව රකින.
වංසික
3. වංශ ඇති; වංශයට අයති.
වක
පු. වෘකයා.
වක්ක
න. වකුගඩුව.
වක්කල
න. පට්ටා වලින් වියූ වස්ත්රය; වැහැරි.
වක්කලික
3. වල් කල හෙවත් වැහැරි සිවුරු දරන්නා.
වක්කලී
3. වල් කල හෙවත් වැහැරි සිවුරු දරන්නා.
වක්ඛති
කියන්නේය.
වකුල
පු. මූනමල් ගස.
වග්ග
3. භේද වූ; පු. කොටස; පරිච්ඡේදය; භේද වූ කොටස.
පු. වර්ගය.
වග්ගබන්ධන
න. ඇලුණු; සමූහයක් වීම.
වග්ගිය
3. කොටසෙහි වූ.
වග්ගු
3. මනොඥ වූ; සිත් කලු වූ.
වග්ගුලි
ඉ. කොටකන් වවුලා; වවුලා.
වග්ගුවද
3. සිත් කලු වචන කියන.
වඞ්ක
න. බිලිය; බිලී කටුව.
3. අසත්ය වූ; කපටි වූ; නැමුණු; වක් වූ.
වඞ්කඝස්ත
3. බිලිය ගිලගත් (මාළුවා).
වඞ්කතා
ඉ. ඇද බව; කපටි බව; වක් බව.
වඞ්ග
පු. බෙංගාලය; වංග දේශය.
වච
පු. වචනය.
න. වචනය.
වචන
න. කීම; වචනය.