බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 590
වචීභෙද
පු. කථා කිරීම; වචන පිට කිරීම.
වචීවිඤ්ඤත්ති
ඉ. වචනයෙන් ඇඟවීම.
වචීසංඛාර
පු. වචන කීමට උපකාරවන විතර්කාදිය.
වචීසමාචාර
පු. යහපත් කථාව.
වචීසුචරිත
න. වචනයෙන් කරන යහපත; සත්යකථාදිය.
වජ
පු. ගවාදීන්ගේ වාසස්ථානය; ගාල.
වජති
(වජ+අ) යයි.
(වජ+අ) ගමන් කරයි.
වජන්ත
3. යන; යමින්.
වජ්ජ
න. කියයුතු දෙය; තූර්යභාණ්ඩය; දුරුකළයුතු දෙය; දෝෂය.
3. කියයුතු.
වජ්ජන
න. දුරුකිරීම.
වජ්ජනීය
3. දුරු කළ යුතු.
වජ්ජා
කියන්නේය.
වජ්ජි
පු. ලිච්ඡවියා; වැදෑරට වැසියා.
වජ්ජිත
3. දුරු කළ; හැරදැමූ.
වජ්ජිතබ්බ
3. දුරුකළ යුතු.
වජ්ජිය
පූ.ක්රි. දුරුකොට.
වජ්ජෙත්වා
පූ.ක්රි. දුරු කොට.
වජ්ජෙති
(වජ+ණෙ) අත්හරියි; දුරු කරයි.
වජ්ජෙතුං
නි. දුරු කරන්ට.
වජ්ජෙන්ත
3. දුරු කරන; දුරු කරමින්.
වජ්ඣ
3. වධයට පැමිණ වියයුතු.
වජ්ඣප්පත්ත
3. දඬුවම් ලැබීමට නියමිත වූ; වධයට පත්.
වජ්ඣභෙරී
ඉ. මරණයට පමුණුවන බව දක්වන බෙර හඬ; වද බෙරය.
වජිර
න. දියමන්තිය; වජ්රායුධය; හෙණපහර.