බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 593
වණපටිකම්ම
න. තුවාලයට පිළියම් කිරීම.
වණබන්ධන
න. වණය බඳින පටිය.
වණ්ට
න. නටුව; නැට්ට.
වණ්ටක
න. නටුව; නැට්ට.
වණ්ටික
3. නැටි හෝ නටු ඇති.
වණ්ණ
පු. අකුර; ක්ෂත්රියාදී කුලය; ගුණය; පාට; පෙනුම; වර්ණය; වේශය; සායම.
වණ්ණ ද
3. ශරීර වර්ණය ගෙන දෙන.
වණ්ණක
න. සායම.
වණ්ණකසිණ
න. භාවනාවට ගන්නා නීලාදී වර්ණයකින් සෑදූ මණ්ඩලය.
වණ්ණදාසී
ඉ. වෛශ්යා ස්ත්රිය.
වණ්ණධාතු
ඉ. පාට; පැහැය; සායම.
වණ්ණනා
ඉ. ගුණ වැණීම; විස්තර කිරීම.
වණ්ණනීය
3. වර්ණනා කළ යුතු.
වණ්ණපොක්ඛරතා
ඉ. රූප සෞන්දර්යය; ශරීර ශෝභාව.
වණ්ණයමාන
3. වර්ණනා කරන; වර්ණනා කරමින්.
වණ්ණවාදී
3. ගුණ කියන්නා.
වණ්ණසම්පන්න
3. පැහැයෙන් යුත්; ශෝභාව ඇති.
වණ්ණි
3. පැහැති; පෙනුම ඇති; වේශය ඇති.
වණ්ණිත
3. වර්ණනා කළ යුතු; ස්තුති ලැබූ.
වණ්ණිය
න. පාට; පෙනුම.
වණ්ණු
ඉ. වැලි.
වණ්ණුපථ
පු. වැලි පොළොව.
වණ්ණෙතබ්බ
3. වර්ණනා කළ යුතු වූ.
වණ්ණෙති
(වණ්ණ+ණෙ) ගුණ කියයි; වර්ණනා හෝ විස්තර කරයි.