බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 60
අබ්බොහාරික
3. ගණන් නො ගතයුතු.
අබ්භ
න. අහස; වලාකුළ.
පු. ගල.
අබ්භක
න. මීරන්.
අබ්භක්ඛාති
(අභි+ආ+ඛා+අ) බොරුවෙන් දෝෂාරෝපණය කරයි.
අබ්භක්ඛාන
න. අසත්‍ය දොස් නැගීම.
අබ්භකූට
න. වලාකුළ.
අබ්භඤ්ජති
(අභි+අඤ්ජු+අ) ගල්වයි; තෙල් ගා උළයි.
අබ්භඤ්ජන
න. ගල්වන ද්‍රව්‍ය; ගැල්වීම.
අබ්භත්ථ
පු. අස්තය; විනාශය.
අබ්භතීත
3. ඉකුත්ව ගිය; මැරී ගිය.
අබ්භන්තර
න. ඇතුළ; රියන් 28 ක දිග.
අබ්භන්තරික
3. ඇතුළත වූ; ඉතා විශ්වාස ඇති.
අබ්භනුමොදනා
3. පින් අනුමෝදන් කරවීම.
අබ්භපටල
න. මේඝය; වලාකුළු රාශිය.
අබ්භාගත
3. ආගන්තුකයා; පැමිණි.
අබ්භාගමන
න. ඉදිරියට ඒම.
අබ්භාචික්ඛණ
න. අසත්‍ය දොෂාරෝපණය.
අබ්භාචික්ඛති
(අභි+ආ+චික්ඛ+අ) අසත්‍ය දෙයින් දොස් නගයි.
අබ්භාචික්ඛිතුං
නි. අසත්‍ය දොෂාරෝපණය කරන්ට.
අබ්භාන
න. අබ්භාන විනය කර්මය; ඇතුලත් කර ගැනීම.
අබ්භාහත නි
(අභි+ආ+හත) පහර දුන්; මඩින ලද.
අබ්භුක්කිරති
(අභි+උ+කිර+අ) ඉසියි; විසුරුවයි.
අබ්භුග්ගච්ඡති
(අභි+උ+ගමු+අ) ඉහළ නගී; පැන නගී.
අබ්භුග්ගත
3. උස්ව නැගි; පහළ වූ.