බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 685

සජ්ජති

(සජ+ය) ඇලේ; බැ‍ඳේ.

සජ්ජන

න. අන්දා පිළියෙළ කිරීම; ඇලීම; සැරසීම.
පු. සත්පුරුෂයා.

සජ්ජමාන

3. ඇලෙන; ඇලෙමින්; හපෙන.

සජ්ජිත

3. පිළියෙළ කළ; සැරසූ; සෑදූ.

සජ්ජිය

පූ.ක්‍රි. පිළියෙළ කොට; සදා; සරසා.

සජ්ජු

පු. සල්ගස.
නි. එකෙණෙහි.

සජ්ජුකං

ක්‍රි.වි. වහා.

සජ්ජුනිය්‍යාස

පු. සල්ලාටු.

සජ්ජුලස

පු. දුම්මල (හල් දුම්මල?).

සජ්ජෙත්වා

පූ.ක්‍රි. පිළියෙළ කොට; සදා; සරසා.

සජ්ජෙති

(සජ+ණෙ) පිළියෙළ කරයි; සදයි; සරසයි.

සජ්ජෙතුං

නි. පිළියෙළ කරන්ට; සරසන්ට.

සජ්ජෙන්ත

3. පිළියෙළ කරන; සරසන.

සජ්ඣා

ඉ. සවස.

සජ්ඣාඝන

පු. සවස (රතු) වළාකුළ.

සජ්ඣාතප

පු. සවස අව්ව.

සජ්ඣාය

පු. ඉගෙනීම; පාඩම් කීම; හැදෑරීම.

සජ්ඣායති

(සං+ඣා+ය) ඉගෙන ගනී; පාඩම් කරයි; පාඩම් කළ දේ කියයි.

සජ්ඣායන

න. ඉගෙනීම; පාඩම් කීම; හැදෑරීම.

සජ්ඣායන්ත

3. පාඩම් කියන; පාඩම් කියමින්; හදාරන.

සජ්ඣායිත

3. උගත්; හැදෑරූ.
න. උගත්‍ දෙය.

සජ්ඣායිතබ්බ

3. හැදෑරිය යුතු.

සජ්ඣායිත්වා

පූ.ක්‍රි. ඉගෙන; පාඩම් කියා; හදාරා.

සජ්ඣු

න. රිදී.