බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 701

සන්නිධාන

න. තැන්පත් කිරීම; සමීපය; ළංකොට තැබීම.

සන්නිධි

ඉ. රැස් කිරීම.

සන්නිධිකත

3. රැස් කොට ළඟ තබාගත්.

සන්නිධිකාරක

3. රැස් කරන්නා.

සන්නිපතති

(සං+නි+පත+අ) එත් තැන් වේ; රැස් වේ.

සන්නිපතන

න. එක් තැන් වීම; රැස් වීම.

සන්නිපතන්ත

3. රැස්වෙන; රැස්වෙමින්.

සන්නිපතිත

3. රැස් වූ.

සන්නිපතිත්වා

පූ.ක්‍රි. රැස් වී‍.

සන්නිපතිතුං

නි. රැස් වෙන්ට.

සන්නිපාත

පු. එක්තැන් වීම; රැස් වීම; ශරීරයේ දොස් එක්තැන් වීමෙන් සෑදෙන රෝගය.

සන්නිපාතික

3. දොස් එක්තැන් වීම නිසා හටගන්නා (රෝගය).

සන්නිපාතෙත්වා

පූ.ක්‍රි. රැස් කරවා.

සන්නිපාතෙති

(සං+නි+පත+ණෙ) රැස් කරවයි.

සන්නිභ

3. සමාන වූ.

සන්නිය්‍යානන

න. පාවා දීම; පැවරීම.

සන්නිරුම්භන

න. අවහිර කිරීම; නැවැත්වීම; වැළැක්වීම.

සන්නිරුම්භෙති

(සං+නි+රුම්භ+ණෙ) නවත්වයි; වළක්වයි; හිරකරයි.

සන්නිවසති

(සං+නි+වස+අ) සමග වාසය කරයි.

සන්නිවාරෙති

(සං+නි+වර+ණෙ) වළක්වයි.

සන්නිවාස

පු. එක්ව විසීම.

සන්නිවුත්ථ

3. එක්ව විසූ.

සන්නිවෙස

පු. පිහිටුවීම; පිළියෙළ කිරීම.

සන්නිස්සිත

3. ආශ්‍රිත වූ.