සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1336

රාක්ෂසිය

නා. රාක්ෂස ස්ත්‍රිය ; රකුසිය.

නා.ප්‍ර. ලාක්ෂා ; ලාකඩ.

වි. රාගය පිළිබඳ ; රාගය සහිත.

නා. රාගයෙන් කරන පැතුම ; රාග මූලික ප්‍රණිධිය.

නා. රාගයෙහි ඇලී ගැලී ඉන්නා ස්වභාවය.

නා. පැතිරි ගිය අනුරාගය.

නා. රාගය නැති කිරීම.

නා. රාග නමැති මල පුඩුව.

නා.ප්‍ර. රාගය නිසා ඇති වන මුළාව.

නා. රාගය නිසා සිතේ ඇති වන කුල්මත් බව.

නා. ප්‍රමාණයෙන් ස්වල්ප වූ රාගය.

නා. රාගය මෝහය එක සමාන ව බලපාන චිත්ත ස්වභාව.

නා. රාගයෙන් බැඳීම.

නා.ප්‍ර. පහත රට බෙර තාලයක්.

නා. වන්නම් විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. හින්දුස්ථානී සංගීත රාගයක්.

නා. රාග ප්‍රහාණය කිරීම ; නිර්වාණය.

නා. රාගයෙහි බැඳීම ; රාග වසඟය.

වි. රාගය ඇසුරු කළ ; රාගය හා සම්මිශ්‍ර.

නා. ඇල්ම නැති කිරීම ; රාගය සහමුලින් ක්ෂය කොට අර්හත් භාවයට පත්වීම.

නා. ආගමික උත්සවවල දී ඇඟ තවරා ගන්නා රතු කල්කය.

1. නා. පැහැය ඇති කරන දෙය.
2. පළිඟු ; ස්ඵටික.

වි. රාගය ඇසුරු කරන ලද ; අනුරාග සහිත.

1. නා. සිංහල සංගීතයේ දෙ වැදෑරුම් ගායනා ක්‍රමයෙන් එකක්.
2. රමණීය තාලයෙන් යුක්ත පද්‍ය බන්ධනය.
3. කාම රාගය විදහා දක්වන පද්‍ය ප්‍රබන්ධය.