සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1776

ස්වර්ගාපවර්ග

නා.බහු. දෙව්ලොව සහ නිවන ; සග පවග.

නා. ස්වර්ගය හා සම්බන්ධ වූ තැනැත්තා ; සුරලෝ වැසියා.

1. නා.ප්‍ර. රත්රන් ; රන්.
2. රන්පාට ; රන් පැහැය.
3. කලං පහක බර ප්‍රමාණයක්.
4. ඇසළ.
5. හරන්කහ.
6. අත්තන ගස.
7. නාමල් රේණු.

නා. පුරාණයේ උසස් කුලවල ස්ත්‍රීන් යෙදුණු රන්පන්දු ක්‍රීඩාව.

නා.ප්‍ර. රන් කලල් ; උකු ලෙස දිය කරගත් රන් ආලේපය.

නා.ප්‍ර. රන් කැකිරි.

නා.ප්‍ර. මැණික් ගල් විශේෂයක් ; ස්වර්ණ වෛරෝඩිය.

නා.ප්‍ර. මහාමේරු පර්වතය ; මහමෙර.

නා. රන්දිය ; ස්වර්ණ ජලය.

නා. රනින් කරන ලද ඔරුවක් වැනි පෙට්ටිය ; රන් දෙන.

නා. කලං විසිපහක් බර රන්වල අගය ඇති කාසිය.

නා.ප්‍ර. රන්පටිය ; ගෞරව නම්බු නාමාදිය සඳහා රජුන් විසින් ප්‍රදානය කළ රන් පටියක්.

නා.ප්‍ර. රත්රන් ලෑල්ල ; රන් පෝරුව.

නා. රන් පැළය ; රත්රන් අංකුරය.

නා. රන් අළු ; රත්රන් පුළුස්සා ලබාගත් අළු.

නා. රත්තරනින් කළ කොතලය ; රන් කෙණ්ඩිය.

නා. ලෝකයේ ඇති වූ යුග හතරින් එකක් වූ කෘත යුගය.

නා. අගනා ලංකා මැණික් වර්ගයක් ; කහපාට තෝරමල්ලිය.

නා. රන්වලින් සෑදු හක් ගෙඩිය ; රන් සක.

නා. ඇස වටා ඇති සියුම් සිවිය.

නා. කලං තුනක බර.

නා. රන්කම් කරන්නා ; ස්වර්ණකාර කුලයට අයත් තැනැත්තා.

නා.ප්‍ර. රනින් කළ කැටයම් ; රන් කසු කම්.

නා. සද්ධර්මාලංකාරයෙහි එන ස්වර්ණතිලකාව පිළිබඳ කතා පුවත.