සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 310

උදයබ්බය නැණ

නා. (අභි.) දශවිදර්ශනා ඥානයන් අතුරෙන් සම්මසන ඤාණයට අනතුරු ව උපදනා විදර්ශනා ඥානය; සංස්කාරයන්ගේ හටගැනීම හා නැතිවී යන අයුරු දකින විදර්ශනා ඥානය.

නා. උදර නැමැති කුහරය; බඩ; කුස.

නා. උදර රෝගවලට නියමිත වෙදකම හෙවත් ප්‍රතිකාර විද්‍යාව.

නා.බහු. අතුණු; බඩවැල්.

1. නා. ආමාශයේ සම්වැටිය; අන්තඃපටලය.
2. නා. ආමාශය; බඩ.

නා. මෘද්වංගීන් අතුරෙන් බඩ ගා යන සත්ත්ව වර්ගයා.

නා. (ආහාරයෙන්) බඩ පුරවා ගැනීම.

නා. (වෛද්‍ය.) බඩ වෙළීමට පාවිච්චි කරන පළල් පටිය.

නා. බඩවැලෙහි ඇති වන කැක්කුම; පුරීතත්දාහය.

නා. (කායි.) හෘදය වස්තුවේ හෝ මොළයෙහි කොටසක්; හෘත්කෝෂිකාව හෝ මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව (=ventricle).

වි. උදරයට ගිය; උදරය ආශ්‍රිත වූ.

නා. (කායි.) අභ්‍යන්තර වශයෙන් උදරකුහරය ද බාහිර වශයෙන් අන්තරංගයන් ද ආවරණය වී ඇති මස්තුමය පටලය (=peritoneum).

නා. බඩ වැඩීම; කෑම.

නා. මහත් වූ කුස; විශාල බඩ.

1. නා. උදරයෙහි බඳින අලංකාර පටිය; සිවුසැට ආභරණ අතුරින් එකක්.
2. (වෛද්‍ය.) (පාරිභා.) නා. බඩ වෙළන පළල් පටිය (=abdominal binder).

වි. තමාගේ බඩ පමණක් පෝෂ්‍ය කර ගන්නා වූ; කෑමට ගිජු ; කෑදර.

1. නා. බඩ; කුස; ආමාශය.
2. නා. ගර්භාෂය.
3. නා. කුහරය; ගර්භය.

වි. උදරයට අයත්; උදරයෙහි වූ.

නා. බඩ තුළ පවත්නා ගින්න; ආහාරපාන පැසවන්නා වූ තේජෝ ධාතුව; ජඨරාග්නිය.

නා. බඩෙහි වූ ආහාරාදිය පැසවන ගින්න; ජඨරාග්නිය.

නා. අර්බුද ගර්භය මේරීමෙන් පසු මැදින් එබීම නිසා අශ්වලාඩමක හැඩහුරුකම දරන ගර්භය (=gastrula).

[උදර + ආධ්මානය]
නා. බඩ පිපුම.

නා. උදරයෙහි කෙළවර; ගුදය.

නා. උදරයෙහි ඇති වන රෝගය.