සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 311

උදරාමය

නා.ප්‍ර. අතීසාර රෝගය.

නා. බඩ වඩා ගැනීම; උදර පෝෂණය; ආත්මාර්ථය.

නා. ගර්භයෙහි උදරාංකුර අවස්ථාව.

නා. බඩෙහි අවසාන කොටස; යෝනි ප්‍රදේශය.

නා.ප්‍ර. ආමාශයෙහි ඇති නොපැසුණු ආහාරය.

(පාරිභා.) වි. උදරය පිළිබඳ; උදරයට අයත් (=ventral).

(කථා.) නා. උදලුතලයට මිට සවි කිරීමට ගහන ඇණය.

(කථා.) නා. වැපිරීමේ දී ලියැදිවල දිය බැස්වීම සඳහා උදැල්ලෙන් කපන කුඩා ඇළ.

ක්‍රි. උදැල්ලෙන් කොටනවා හෙවත් කනිනවා.

(කථා.) නා. උදලු තලයේ මිට සවි කිරීම සඳහා පවතින වළල්ල.

නා. උදලු තලය.

නා. උදැල්ලෙහි මිට සවිකොට ඇති කොටස; උදලු කොමුව.

ක්‍රි. පොලඹවනවා; කුපිත කරනවා.

නා.ප්‍ර. ජල රාශිය; දියකඳ.

1. නා. ඇත්තෝ; අය; පිරිස; සමූහය.
2. (අභි.) නා. සංස්කාරයන්ගේ ඇති වීම හා නැතිවීම; උදයබ්බය.

1. නා.ප්‍ර. ආධාරය; සහාය; පිහිට; උපකාරය.
2. නා.ප්‍ර. ඉක්මන; සුළු කාලය.
3. නා.ප්‍ර. උයන ලද; පිසූ.

නා.ප්‍ර. ආධාර; ආධාරෝපකාර; සහාය.

1. ක්‍රි. උපකාර කරනවා; ආධාර කරනවා.
2. ක්‍රි. උයනවා; පිසිනවා.
3. ක්‍රි. ඉක්මන් කරනවා.

නා. ඉක්මන් හෝ හදිසි වැඩය.

නා.ප්‍ර. උපකාරය; ආධාරය; උදවුව.

නා.ප්‍ර. අඩක් ජලයෙන් යුක්ත මෝරු.

නා.ප්‍ර. උඩට නැගීම; උද්ගතිය.

1. නා.ප්‍ර. සිතෙහි නොසන්සුන්කම.
2. නා.ප්‍ර. උඩඟුබව. අහංකාරකම.

නා.ප්‍ර. උද්ධච්ච කුක්කුච්චය.