සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 309

උදකුක්ඛේපය

[උදක + උක්ඛේප]
1. නා. දිය ඔසොවා හාත්පස ඉසීම.
2. (විනය.) නා. මධ්‍යම පුරුෂයකු දියට බැස සිය අතින් ඉසි ජලයෙන් පිරිසිඳිනු ලැබූ ප්‍රදේශය හෙවත් සීමාව.

නා. සැඩ දියපාර.

නා. නිරක්ෂ රේඛාවට උතුරින් වූ සූර්යයාගේ ගමන; උත්තරායණය.

1. වි. උසස්; උදාර; උත්තම.
2. වි. ඔද වැඩුණු; උඩඟු වූ; අධිකත්වයට පත්.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ජලකර වායුව; හයිඩ්‍රජන් (=hydrogen).

නා. හමෙහි හටගන්නා දැවිලි සහිත කූෂ්ඨ රෝගයක්.

1. නා.ප්‍ර. මුහුද; සාගරය.
2. නා.ප්‍ර. කළය.

නා. මුහුද; සාගරය.

1. ක්‍රි. උයනවා; පිසිනවා.
2. ක්‍රි. දල්වනවා; මොළවනවා.
3. ක්‍රි. අවමන් කරනවා; හෙළා දකිනවා; දොස් කියනවා.

1. නා.ප්‍ර. ප්‍රීති වාක්‍යය; උදානය.
2. නා.ප්‍ර. මසුන් ඇමුණූ වැල; මාලු වැල.

ක්‍රි. සොම්නසින් ප්‍රීතිවාක්‍ය පවසනවා.

1. නා. ඔද වැඩීම; ප්‍රීති ප්‍රමෝදය.
2. නා. චන්ද්‍රසූර්යාදින්ගේ ආකර්ෂණය නිසා සාගර ජලයේ ඇති වන චලනය.

1. වි. කැලඹුණු; අසංවර; මත් වූ; උද්දාම වූ.
2. වි. උඩඟු.
3. වි. දරුණු.

(පාරිභා.) නා. එක් වඩදියක් හා ඊළඟ බාදිය අතර ජලමට්ටමේ වෙනස (=tidal range).

නා. සාගරයෙහි ඇති වන භූ කම්පන හා චන්ද්‍රසූර්යාදින්ගේ ආකර්ෂණය නිසා ඉහළ නඟින රළ පෙළ; වඩදිය; සුනාමිය.

1. නා. සූර්යාදින්ගේ උදාවීම; උද්ගමය.
2. නා. දිනයෙහි ආරම්භය; පාන්දර; පෙරවරුව.
3. නා. උදයගිර.
4. නා. හට ගැනීම; උත්පත්තිය.
5. නා. අභිවෘද්ධිය; ඓශ්වර්යය.

නා. උදය කාලයට දීප්තිමත් ව පෙනෙන සිකුරු ග්‍රහතාරකාව; පහන් තරුව.

නා. නැගෙනහිර දිශාව.

නා. හිරු උදාවන තැන ඇතැයි සැලකෙන කල්පිත රේඛාව.

නා. හිරු පායා ගෙන එන වේලාව; පාන්දර.

නා. උදාගිරි මුදුන; උදය පර්වත මස්තකය.

[උදය + අග]
1. නා.ප්‍ර. නැගෙනහිර දිශාවෙහි පිහිටා ඇතැයි සැලකෙන කල්පිත පර්වතයක්; උදය පර්වතය; උදයගිර.
2. නා.ප්‍ර. අලුයම; උදාසන.

වි. අභිවෘද්ධියට පැමිණි; ඓශ්වර්යයට පත්.

නා.ප්‍ර. (අභි.) සංස්කාරයන්ගේ ඇතිවීම හා නැතිවීම; හටගැනීම හා විනාශය.