සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 97

අන්සතු

වි. වෙන කෙනෙකුට අයිති වූ; අනුන් සන්තක වූ.

නා. හීන වූ අංශයක් ඇති තැනැත්තා; විකල් වූ අවයව ඇති තැනැත්තා.

වි. අන්; අනෙක්; වෙනත්.

නා. (ව්‍යාක.) සමාස කරනු ලබන පදයන්ගෙන් අන්‍ය වූ පදයක අර්ථය.

වි. අනුන්ගේ පිහිට පතන්නා වූ; අන්‍යයන් සරණ යනසුලු.

වි. වෙන ජාතියකට අයිති; විජාතික.

වි. බොහෝ දෙනකුන් අතුරෙන් යමෙක් වූ; වෙනස් වූ; එක්තරා; යම්කිසි.

1. වි. දෙකින් එකක් වූ; අනිකක් වූ; අනෙක්; වෙනස් වූ.
2. වි. එක්තරා; එක්.

වි. විවිධ; නානා; එක්තරා.

ක්‍රි.වි. අනිත් තැනක; වෙන තැනක.

නා. අන්‍ය ලබ්ධිකයා; මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකයා.

ක්‍රි.වි. අන් පරිද්දකින්; වෙනස් ආකාරයෙන්.

වි. අන් පරිද්දෙකින් වූ; වෙනස් වූ.

නා. අන්‍යාගම්කාරයා; වෙනත් ආගමක් අදහන්නා.

වි. අනෙකකු විසින් පැවැත්විය හැකි.

නා. (ව්‍යාක.) අන්‍ය ශබ්දකාරකය හෙවත් ප්‍රථම පුරුෂය.

වි. අනෙකකු විසින් පෝෂණය කළ; පරපුටු·

නා. දැනට සිටින උත්පත්තියෙන් චුත ව වෙනත් උපතක් ලැබීම.

වි. අනෙකකු විසින් පෝෂණය කරන ලද; අන්‍යපුෂ්ට.

වි. අන් කරුණක පිහිටු වූ සිත් ඇති; අනවධාන.

වි. අන්‍ය ආගමික; වෙනත් ආගමකට අයිති වූ.

(පාරිභා.) නා. එක් වර්ගයක ගණනක් ඒ ජාතියේ ම වෙන වර්ගයකට පැමිණවීම. නිද. අඩි අඟල්වලට හෝ අඟල් අඩිවලට පැමිණවීම (=reduction).

නා. අන් කරුණකට යොමු වූ සිත් ඇති බව; වික්ෂේපය.

නා.ප්‍ර. වෙනත් ආගමක ශාස්තෘවරයා.