අච්ඡ

accha

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

වි. පැහැදිලි; බබළන; ප්‍රසන්න.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. පිරිසිදු; පු. වලහා.

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

ති. ප්‍රසන්න, ඝන නොවන, තුනී. ‘අච්ඡොදක’ බලනු.
පු. වලහා, වලසා.
ක්‍රි. (ආස √ භු. උපවෙසනෙ, හිඳීමෙහි +භි. ධාත්වන්තයට ‘ච්ඡ’ආදේශයි. ආදියට හ්‍රස්වයි. ප්‍රත්‍යයට ලෝපයි.) සිටුව, නවතුව. “අච්ඡ තාව භන්තෙ යාව මමාගමනා” (පි. 29)

Digital Pāḷi Dictionary