කරාග්රයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[කර + අග්රය]1. නා. අලි ඇතුන්ගේ හොඬවැලේ කෙළවර.2. නා. අතේ කෙළවර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 426 ← කරා කරාටි →