තිඛිණ
tikhiṇa
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි. තියුණු; තීක්ෂ්ණ වූ.
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
3. තියුණු; මුවහත් වූ; සියුම්.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
ති. තියුණු, මුවහත් ඇති. (පි. 306)
Digital Pāḷi Dictionary
- tikhiṇa 1 adj sharp; pointed; keen [√tij > tikh + iṇa]
- tikhiṇa 2 adj [√tij > tikh + iṇa]