ථූපීකත

thūpīkata

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

වි. මුවවිට ඉක්මවා පිරුණු; මුදුන් වන සේ පිරුණු.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. ගොඩ ගැසූ; මුදුනක් සිටින සේ තැබූ.

Digital Pāḷi Dictionary