බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 313
ථී
ඉ. ස්ත්රිය.
ථීන
න. මැලි බව; ශරීර දුර්වලත්වය; සිතේ දුර්වල බව.
ථීරජ
පු. න. ස්ත්රීන්ගේ ඔසප් වීම.
ථුත
3. ස්තුති කරන ලද; ස්තුතිය.
ථුති
ඉ. ස්තුතිය.
ථුතිපාඨක
3. තුති ගී කියන්නා.
ථුනන්ත
3. කෙඳිරි ගාමින්; තතනමින්.
ථුනාති
(ථු+නා) කෙඳිරිගායි; තතනයි.
ථුල්ල
3. ඝන වූ; තර වූ; බරපතළ වූ; වැඩී මහත් වූ.
ථුල්ලකුමාරි
ඉ. විවාහයට නො ගොස් වැඩුණු තරුණිය.
ථුල්ලච්චය
න. බරපතළ වරද; භික්ෂූන්ගේ ඇතට නමකි.
ථුල්ලඵුසිතක
3. ලොකු වැහි බින්දු ඇති.
ථුල්ලසරීර
3. තර වූ ශරීර ඇති; ස්ථූල ශරීර ඇති.
ථුස
පු. දහය්යා; ධාන්ය පොතු.
ථුසග්ගි
පු. දහය්යා ගින්න.
ථුසපච්ඡි
ඉ. දහය්යා දමන පැස හෝකූඩය.
ථුසොදක
න. කාඩි; නොයෙක් ද්රව්ය දමා පැසවා ගත් වතුරක්; විනාකිරි.
ථූණ
ඉ. කණුව; යාග පිණිස සිට වූ කණුව; පු. ථූණා.
ථූප
පු. චෛත්යය; ස්තූපය.
ථූපාරහ
3. ස්තූපයක් පිහිටවනු ලැබීමට සුදුසු වූ පුද්ගලයා.
ථූපිකා
ඉ. කොත; ගොඩක මුදුන; මුදුන.
ථූපීකත
3. ගොඩ ගැසූ; මුදුනක් සිටින සේ තැබූ.
ථූල
3. තර වූ; දළ වූ; දැඩි වූ; වැඩී මහත් වූ.
ථූලසාටක
පු. න. දළ රෙද්ද.