නාග

nāga

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. නා.ප්‍ර. දැඩි විස ඇති සර්ප විශේෂයක්; නයා: නාගයා.
2. නා.ප්‍ර. ඇතා; හස්තියා
3. නා.ප්‍ර. නාග ගෝත්‍රයට අයත් මිනිසා.
4. නා.ප්‍ර. උපසම්පදාපේක්ෂක භික්ෂුව.
5. නා.ප්‍ර. සුවඳැති රේණු සහිත සුදුමල් පිපෙන වෘක්ෂයක්; නාගස.
6. නා.ප්‍ර. පොළෝ සහ සාගර පත්ලෙහි විමානවල වසතැයි විශ්වාසයට පත් ඍධිබල සහිත අමනුෂ්‍ය පිරිසක්; දිව්‍ය නාගයෝ.
7. නා.ප්‍ර. කෙලෙස් නැසූ පුද්ගලයා; රහතුන් වහන්සේ.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

පු. ඇතා; උත්තමයා; නයා; නා ගස; බුදුරද.

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

පු. සර්‍ප, හස්ති, නාග වෘක්ෂ, ශ්‍රේෂ්ඨ, බුදුරජ, සිරියල්. (පි. 333)

Digital Pāḷi Dictionary