මුණ්ඩ

අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය

1. නා.ප්‍ර. හිස මුඩු තැනැත්තා (සං. මුණ්ඩ දෙ. முண்டி) 2. උණ්ඩය (දෙ. உண்டை)

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. තණකොළ ආදියෙන් තොර වූ; බූ ගෑ හිසැති; මුඩු වූ.

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

පු. මුඩා, මුඩුහිස ඇත්තා, හිසකෙස් නැත්තා, තට්ටයා. (පි. 427)

Digital Pāḷi Dictionary

• muṇḍa 1 adj bald; bald-headed; shaven [√muṇḍ + a]
• muṇḍa 3 adj [√muṇḍ + a]
• muṇḍa 2 adj name of a king [√muṇḍ + a]