බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 544

මුට්ඨි

පු. අතේ මිට; ඇල්ලීමට යොදා තිබෙන මිට; මිට.

මුට්ඨික

පු. ගුටි ඇනීමෙන් පොරබදන්නා.

මුට්ඨිමල්ල

පු. ගුටි ඇනීමෙන් පොරබදන්නා.

මුට්ඨියුද්ධ

න. ගුටි ඇනීමෙන් කරන පහරදීම.

මුණ්ඩ

3. තණකොළ ආදියෙන් තොර වූ; බූ ගෑ හිසැති; මුඩු වූ.

මුණ්ඩක

3. මුඩු හිසැත්තා.

මුණ්ඩච්ඡද්ද

පු. මහල උඩුමහලක් වනසේ තැනූ ගෙය; සඳලුතල සහිත ගෙය.

මුණ්ඩත්ත

න. හිසමුඩු බව.

මුණ්ඩපබ්බතක

පු. තෘණාදිය නැති පර්වතය.

මුණ්ඩිත

3. මුඬුකළ; හිස බූ ගෑ.

මුණ්ඩිය

න. හිසකෙස් නැති බව.

මුණ්ඩෙත්වා

පූ.ක්‍රි. මුඬුකොට හිස බූගා.

මුණ්ඩෙති

(මුණ්ඩ+ණෙ) බූ ගායි; මුඬු කරයි.

මුත

න. නාසය දිව සිරුර යන මේ දොරටුවලින් දැන ගත් දෙය.

මුත්ත

න. මූත්‍ර; සුලුදිය.
3. නිදහස් වූ; මිදුණු; වීසි කළ; හැරදැමූ.

මුත්තක

3. නිදහස් වූ; මිදුණු; වීසි කළ; හැරදැමූ.

මුත්තකරණ

න. මූත්‍ර කිරීම; ලිංගය.

මුත්තතා

ඉ. මිදුණු බව.

මුත්තවත්ථ

ඉ. මූත්‍ර පිරෙන වස්තිය.

මුත්තා

ඉ. මුතු.

මුත්තාචාර

3. අත්හැරි ශිෂ්ට පැවැතුම් ඇති.

මුත්තාජාල

න. මුතුදැල.

මුත්තාවලි

ඉ. මුතුමාලය; මුතුහර.

මුත්තාහාර

පු. මුතුමාලය; මුතුහර.