විනිබ්භුජනvinibbhujanaබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදියන. කොටස් බෙදීම; වෙන් කිරීම.සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයන. විනිබ්භොගය, වෙළු හැරීම, පතුරු ගැසීම. (පි. 472)බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 631 සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 818 ← විනිබ්භුජති විනිබ්භුජන්ත →