සංකිතsaṃkitaසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සැක සහිත ; සංකා සහිත.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය3. සැක ඇති; සැක කළ.සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයති. සැකකළ. (පි. 487)සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1647 බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 667 සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 846 ← සංකිණ්ණපරිඛ සංකිත්තන →