සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1647

සංකිත

වි. සැක සහිත ; සංකා සහිත.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. යමක සෙසු කොටස්වලට වඩා සිහින් වූ ස්ථානය.

වි. කෙලෙසන ලද.

නා.ප්‍ර. කෙලෙස් හේතුකොට ගෙන ඇති වන කිළිටි බව.

1. වි. සරල නොවූ ; දුරවබෝධ ; ව්‍යාකූල.
2. මිශ්‍ර ලක්ෂණ සහිත වූ ; බොහෝ අංගෝපාංග ඇති ; විවිධාකාර.
3. ගැවසී ගත් ; සමුපලක්ෂිත.

(පාරිභා.) නා. ව්‍යාකූල ලක්ෂණවලින් යුක්ත පරමාණු ගණයක් ; සරල අයන නිර්මාණය වීම අරබයා කොටස් බවට වෙන් වන අයනය.

(පාරිභා.) නා. නිරපේක්ෂ අගය ; සරල නොවූ සංඛ්‍යාව.

(පාරිභා.) නා. කුඩා කොටස්වලින් යුක්ත කොළය.

(පාරිභා.) නා.බහු. සරල නොවන පද ; අංග ප්‍රත්‍යංග බහුලව ඇති පද.

(පාරිභා.) නා. සර්ව සම වූ තාත්වික කොටස් ද ලකුණින් පමණක් එකිනෙක වෙනස් වන අතාත්වික කොටස් ද සහිත සංකීර්ණ සංඛ්‍යා යුගලයකින් කොයියම් හෝ එක් සංඛ්‍යාවක්.

(පාරිභා.) නා. මූට්ටු කීපයක් එක් කිරීමෙන් තනනු ලබන දැව මූට්ටු විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. සරල යන්ත්‍ර විවිධ ආකාරයට වෙනස් කිරීමෙන් තනා තනා ගන්නා යාන්ත්‍රික උපක්‍රමය.

(පාරිභා.) නා. සරල නොවූ අගය ප්‍රකාශය ; ආකූල රාශිය.

(පාරිභා.) නා. සරල නොවූ විවිධ කල්පනාව ; ව්‍යාකූල සංකල්පලය.

(පාරිභා.) නා. දෙන ලද කරුණු සමූහයක යම් අවිනිශ්චිත අවයවයක් නියෝජනය කිරීම සඳහා භාවිත කරනු ලබන සංකේතය.

(පාරිභා.) නා. ගැඹුරින් විභාග කිරීම ; තියුණු පරීක්ෂණය.

නා. මිශ්‍ර වාසය ; කීප දෙනකු එකට එක් ව විසීම.

(පාරිභා.) නා. කොටසක් තාත්වික වූ ද, කොටසක් කල්පිත වූ ද ගණන.

(පාරිභා.) නා. පිටි සහ සීනි නිදසුන් වශයෙන් ගත හැකි සරල නොවන රසායනික සංයෝගයක්.

1. නා.ප්‍ර. උල ; කුර ; හෙල්ල.
2. කණුව ; ස්තම්භය.

(පාරිභා.) නා. කුඩා වීම ; හැකිළීම.

වි. හැකුළුණ ; වැසී තිබුණු ; නොපිපුණු.

නා.ප්‍ර. කණු, උල් ආදිය මත ඉදිකරන ලද මාර්ගය.

1. වි. අවුල් වූ.
2. (පාරිභා.) අධික තදවීම් සහිත.