බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 667
සංකාර
පු. කසල; කුණු රොඩු.
සංකාරකූට
පු. කුණු ගොඩ.
සංකාරචොළ
න. කුණු ගොඩේ දැමූ වස්ත්‍ර කැබැල්ල.
සංකාරට්ඨාන
න. කුණු දමන තැන.
සංකාරධාන
න. කුණු ගොඩ; කුණු භාජනය.
සංකාස
3. සමාන වූ.
සංකාසනා
ඉ. පැහැදිලි කිරීම; විස්තර කිරීම.
සංකිණ්ණ
3. මිශ්‍ර වූ.
සංකිත
3. සැක ඇති; සැක කළ.
සංකිත්තන
න. ප්‍රකට කිරීම; වර්ණනා කිරීම.
සංකිත්වා
පූ.ක්‍රි. සැක කොට.
සංකිතුං
නි. සැක කරන්ට.
සංකිය
පූ.ක්‍රි. සැක කොට.
සංකිලිට්ඨ
3. අපවිත්‍ර වූ; කිලිටි වූ.
සංකිලිස්සති
(සං+කිලිස+ය) අපිරිසිදු වේ; කිලිටි වේ.
සංකිලිස්සන
න. කිලිටි වීම.
සංකිලෙස
පු. කිලුට.
සංකිලෙසික
3. කිලුට පමුණුවන; කිලුටු කරන.
සංකී
3. සැක ඇත්තා.
සංකීයති
න. ා සැක කරනු ලැබේ.
සංකීළති
(සං+කීළ+අ) ක්‍රීඩා කෙරේ.
සංකු
පු. උළ.
සංකුචති
(සං+කුච+අ) හැකිලේ.
සංකුචන
න. ඇකිලී යාම; හැකිලීම.