බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 668

සංකුචිත

3. අකුලා හෝ නමාගත්; හැකුලුණු.

සංකුචිත්වා

පූ.ක්‍රි. හැකලී.

සංකුටිත

3. හැකුලුණු.

සංකුපථ

පු. කඳුවල උල්ගසා එල්ලී යා යුතු මග.

සංකුප්ප

3. සෙලවිය හැකි.

සංකුපිත

3. කිපුණු; කෝප වූ.

සංකුල

3. ගැවසී ගත්.

සංකොචන

න. ඇකිලී යාම; හැකිලීම.

සංඛකුට්ඨි

3. කබර ඇත්තා; සුදු කුෂ්ට ඇත්තා.

සංඛථාල

පු. හක්ගෙඩියේ පලුවකින් සෑදූ භාජනය.

සංඛමුණ්ඩික

න. හිසේ සම හා හිසකෙස් ගලවා දෙන වධයක්.

සංඛය

පු. ගෙවී යාම; විනාශය.

සංඛරණ

න. රැස් කිරීම; සංස්කරණය; සෑදීම.

සංඛරිත්වා

පූ.ක්‍රි. පිළියෙළ කොට; සංස්කරණය කොට; සාදා.

සංඛරොති

(සං+කර+ඔ) පිළියෙළ කරයි; රැස් කරයි; සංස්කරණය කරයි.

සංඛරොන්ත

3. පිළියෙළ කරන; රැස් කරන; සාදන.

සංඛලිකා

ඉ. මාංචුව; හැකිල්ල.

සංඛා

ඉ. ගණන; නාමය; ව්‍යවහාරය; සංඛ්‍යාව; සණන් ගැනීම.

සංඛාත

3. කියන ලද; දැනගත්; නම් කළ.

සංඛාති

(සං+ඛා+අ) විමසා බලයි.

සංඛාදති

(සං+ඛාද+අ) මනාසේ විකා කයි.

සංඛාදිත

3. මනා‍ෙස් විකා කෑ (දෙය).

සංඛාදිත්වා

පූ.ක්‍රි. මනා‍සේ විකා.

සංඛාන

න. ගණන් කිරීම.