බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 110
ආභාති
(ආ+භා+අ) බබළයි.
ආභාස
පු. ආලෝකය.
ආභිදොසික
3. පෙරදින හවසට අයත්.
ආභිධම්මික
3. අභිධර්මය ඉගෙන ගන්නා; අභිධර්මය දරන්නා.
ආභිසමාචාරික
3. උසස් හැසිරීමට අයත්.
ආභිසෙකික
3. අභිෂේකයට අයත්.
ආභුජන
න. දරණ ගැසීම; නැවීම; හැකිලීම.
ආභුජිත්වා
පූ.ක්‍රි. දරණ ගසා‍ගෙන; හැකිළී.
ආභොග
පු. සිතා බැලීම.
ආම
නි. එසේය; ඔව්.
3. අමු; නො පැසුණු.
ආමක
3. නො පිසූ; නො මේරූ.
ආමකසුසාන
න. අමු සොහොන; මළ මිනී නො වළලා දමන තැන.
ආමගන්ධ
පු. පිළීගඳ; මස් මාලු.
ආමජාත
පු. දාසයා; දාසියගෙන් උපන්.
ආමට්ඨ
3. මඩින ලද; ස්පර්ශ කළ.
ආමත්තික
න. මැටි භාජනය.
ආමද්දන
න. මැඩීම.
ආමන්තන
න. අඬ ගැසීම; තමා වෙතට යොමු කිරීම.
ආමන්තයමාන
3. ආමන්ත්‍රණය කරන; ආමන්ත්‍රණය කරමින්.
ආමන්තිත
3. ආමන්ත්‍රණය ලැබූ.
ආමන්තිය
පූ.ක්‍රි. අමතා; කථාකොට; කැඳවා.
ආමන්තෙත්වා
පූ.ක්‍රි. අමතා; කථාකොට; කැඳවා.
ආමන්තෙති
(ආ+මන්ත+ණෙ) අමතයි; කථා කරයි.
ආමය
පු. රෝගය.