බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 231
ඛලීන
පු. න. කටකලියාව.
ඛලු
නි. ඒකාන්තයෙන්.
ඛලුඞ්ක
පු. පහත් වර්ගයේ අශ්වයා.
ඛලොපි
ඉ. හැළිය.
ඛලොපී
ඉ. හැළිය.
ඛාණු
පු. න. කණුව; කැඩී ගිය ගසක මුල කොටස; වල් හුල.
ඛාණුක
පු. න. උල; කුඩා කණුව.
ඛාත
3. සැ‍රන ලද.
ඛාදක
3. කන; පු. කන්නා.
ඛාදති
(ඛාද+අ) අනුභව කරයි; කඩා කයි; කයි.
ඛාදන
න. කඩා කෑම; කෑම.
ඛාදන්ත
3. කන; කමින්.
ඛාදනිය
න. කැවිලි; කෑයුතු දෙය.
3. කඩා කෑ යුතු.
ඛාදනීය
3. කඩා කෑ යුතු.
න. කැවිලි; කෑයුතු දෙය.
ඛාදමාන
3. කන; කමින්.
ඛාදාපන
න. හපා කෑම.
ඛාදාපෙති
(ඛාද+ණෙ) කවයි; හපා කවයි.
ඛාදිකා
ඉ. කන්නී.
ඛාදිත
න. කෑ දෙය; කෑම.
3. කන ලද; කෑ.
ඛාදිතබ්බ
න. කෑ යුතු දෙය.
3. කෑ යුතු.
ඛාදිත්වා
පූ.ක්‍රි. කා; කාලා.
ඛාදිතුං
නි. කන්ට.
ඛාදී
3. කන්නා.
ඛායති
(ඛා+ය) වැටහේ.