බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 230
ඛමති
(ඛමු+අ) ඉවසයි; රුචි වේ.
ඛමන
ඉ. ඉවසීම; රුචි වීම.
ඛමන්ත
3. ඉවසන; සමාවෙන.
ඛම්භකත
3. දෙයත් තුනටියේ ගසා ගත්.
ඛමා
ඉ. ඉවසීම.
ඛමාපන
න. සමා කරවීම.
ඛමාපෙත්වා
පු. ක්‍රි සමා කරවා.
ඛමාපෙති
(ඛමු+ණෙ) සමා කරවයි.
ඛමාපෙන්ත
3. සමා කරවන; සමා කරවමින්.
ඛමිතබ්බ
3. ඉවසිය යුතු; සමා විය යුතු.
ඛමිත්වා
පූ.ක්‍රි. ඉවස‍ා; සමා වී.
ඛමිතුං
නි. ඉවසන්ට; සමාවන්ට.
ඛය
3. රළු; පු. කොටළුවා.
3. මෘදු නොවූ.
3. කර්කෂ.
ඛරත්ත
න. රළු බව.
ඛරතා
ඉ. රළු බව.
ඛල
න. කළ විට; ගොයම් මඩින තැන.
පු. දරුණු මිනිසා.
ඛලග්ග
න. ගොයම් පෑගීමට පටන් ගැනීම.
ඛලති
(ඛල+අ) පැකිළේ; හැපේ.
ඛලන්ත
3. පැකිළෙන; පැකිළෙමින්.
ඛලමණ්ඩල
න. කළ විට; ගොයම් මැඩීම සඳහා සකස් කළ බිම.
ඛල්ලාට
3. තට්ටය පෑදුණු; හිසකෙස් නැති; පු. තට්ටයා.
ඛල්ලාටසීස
3. කෙස් නැති හිස ඇති.
ඛලිත
න. දෝෂය; පරාජය; පැකිළීම; හැපීම.
ඛලිත්වා
පූ.ක්‍රි. පැකිළී; හැපී.